از سال 2005، سیاتل برنامه ای بلندپروازانه در مورد تغییرات آب و هوایی و انرژی های تجدید شونده را دنبال کرده است که تا سال 2013 موجب 7 درصد کاهش در انتشار گازهای گلخانه ای (نسبت به میزان آن در سال 1990) خواهد شد. این شهر تصمیم دارد با متمرکزتر کردن مناطق مسکونی، توسعۀ شبکۀ خطوط دوچرخه سواری، تبلیغ و گسترش سیستم نور پردازی کم مصرف و همکاری با شرکت های محلی برای کاهش انتشار دی اکسید کربن، به این هدف دست یابد. در سال 2006، بیش از 90 درصد منبع انرژی شهر از منابع تجدید شونده تأمین شد و در سال 2008، ناوگان کامیون های خدماتی این شهر شروع به استفاده از سوخت بیودیزل کردند. بر اساس این برنامه، 500 دستگاه اتوبوس دوگانه سوز در طول پنج سال آینده به ناوگان اتوبوسرانی این شهر اضافه می شود و خطوط ریلی سبک نیز در سال 2009 آغاز به کار می کنند.

منابع: فهرست فوربس از داغ ترین بازارهای کار سبز در آمریکا، برداشت از گزارشی از کنفرانس شهرداران ایالات متحده در اکتبر سال 2008 و بینش جهانی، شرکتی در بوستون که در زمینۀ پژوهش های اقتصادی فعالیت می کند و درجه بندی شهرهای ایالات متحده سال 2008 SustainLane.

گَوین نیوسام1، شهردار سان فرانسیسکو، به جدیت شهر را به سوی رشد اقتصادی زیست محیطی هدایت می کند. این شهر بزرگ ترین برنامۀ مشوق استفاده از انرژی خورشیدی را در آمریکا به انجام رسانده، دارای جدی ترین استانداردهای ساختمان سبز بوده و اولین شهری در کشور است که استفاده از کیسه های پلاستیکی را در بیشتر خواربارفروشی ها و سوپر مارکت ها ممنوع کرده است. در سان فرانسیسکو حدود 70 درصد زباله ها بازیافت شده، دوباره مورد استفاده قرار می گیرند یا به کود تبدیل می شوند؛ این شهر دارای اقلیم دوست ترین سیستم حمل و نقل عمومی در کشور است. منطقۀ معروف سیلیکون وَلی که در نزدیکی شهر قرار دارد، منابع مالی طرح ها و برنامه های کارآفرین و فن آوری پاک را تأمین کرده و توسعه می دهد. تمامی اینها در ایالتی اتفاق می افتد که دارای سخت ترین استانداردهای انرژی پاک و انتشار دی اکسید کربن است.

مقالۀ مربوطه: سان فرانسیسکو در جستجوی شریک برای حرکت به سوی آینده ای سبز

منابع: فهرست فوربس از داغ ترین بازارهای کار سبز آمریکا، برداشت از گزارشی از کنفرانس شهرداران ایالات متحده در اکتبر سال 2008 و بینش جهانی، شرکتی در بوستون که در زمینۀ پژوهش های اقتصادی فعالیت می کند و درجه بندی شهرهای ایالات متحده سال 2008 SustainLane.

در سال های دهۀ 1990، ریچارد دِیلی، شهردار شیکاگو، با کاشت پانصد هزار درخت، از بین بردن خیابان ها برای ایجاد فضای چمن کاری بین دو طرف خیابان و تخریب فرودگاهی در مرکز شهر برای احداث یک پارک 40 هکتاری، جنجالی بزرگ آفرید. از آن زمان، طرح هایی چون استفاده از سیستم هایی با بازده انرژی بالا در بازسازی ساختمان ها و استفاده بیشتر از انرژی خورشیدی مقبولیت بیشتری پیدا کرده اند. باغچه های روی پشت بام به یکی از ویژگی های شناخته شدۀ ساختمان های شیکاگو تبدیل شده اند. این شهر همچنین میزبان سازمان "تبادل اقلیمی شیکاگو2" است که اصلی ترین مرکز مبادلۀ دی اکسید کربن در کشور به شمار می آید.

مقالۀ مربوطه: شیکاگو از ساختمان های سبز بهرۀ بسیاری می برد

در بوستون، مجموعه ای گسترده از طرح های نوپا از فن آوری های نوین و پاک، بر اساس برنامه های ابتکاری که در تعداد زیادی از دانشگاه های محلی -- شامل دانشگاه هاروارد و مؤسسۀ فن آوری ماساچوست [MIT] -- آغاز شده بودند، در حال رشد و گسترش هستند. این شهر به داشتن بالاترین سطح سرمایه گذاری در فن آوری های پاک پس از کالیفرنیا به خود می بالد. این سرمایه گذاری ها مشاغل جدید و بازاری برای محصولات پاک و خدماتی چون مواد شیمیایی سالم تر در محصولات یا عایق بندی ساختمان ها با کاغذهای بازیافتی، می آفرینند. فرمانداری شهر بوستون در حال کار در مورد شیوه ای برای برآورد گازهای گلخانه ای در سراسر شهر است و تصمیم دارد بازیافت را تا سال 2010 به میزان 10 درصد افزایش دهد. بر اساس قوانین شهرداری، "جواز ساختمان سبز" برای برخی از ساخت و سازها اجباری است، تمامی ناوگان تاکسی رانی شهر تا سال 2015 ملزم به استفاده از خودروهای دوگانه سوز هستند و ساختمان های شهر باید برای تأمین انرژی و گرما تا حد امکان از منابع تجدیدشدنی استفاده کنند.

در سال 2007، این شهر اولین شهر کشور بود که با دادن بودجه های کوچک به محله ها، به ساکنان آنها کمک می کرد تا در امر مبارزه با گرمای کرۀ زمین سهیم شوند. در طول یک سال، این بودجه ها به 100.000 دلار رسید. ناوگان شهری مینیاپولیس از دو خودروی کاملاً برقی، 50 خودروی دوگانه سوز و 250 خودرو با سوخت متغیر و سوخت دیزل پاک تشکیل شده است. یک برنامۀ دوچرخه- پیاده و مرکزی با امکانات پارک و تعمیر دوچرخه در مرکز شهر، این شهر را به یکی از دوچرخه دوست ترین شهرهای آمریکا تبدیل می کند؛ ویژگی قابل توجهی برای شهری با زمستان هایی که دمای هوا به ندرت از 20 درجۀ فارنهایت (7- درجۀ سلسیوس) بالاتر می رود.

انرژی فرودگاه بین المللی فیلادلفیا به وسیلۀ باد تأمین می شود. کارخانه های قدیمی فولاد در این شهر به نیروگاه های بادی تبدیل شده اند. تعداد زیادی از ساختمان ها و تأسیسات صنعتی در این شهر با گاز طبیعی گرم می شوند که در مقایسه با ذغال سنگ میزان کمتری از گازهای گلخانه ای منتشر می کنند. امروزه، این شهر در حال تلاش برای کاهش سطح انتشار دی اکسید کربن به میزان 10 درصد سطح سال 1990 است. بیش از یک چهارم ساکنان این شهر با وسایط نقلیۀ عمومی تردد می کنند و شهر فیلادلفیا با کاهش تعداد خودروهای عمومی، قرارداد PhillyCarShare را به امضا رسانده که به کارمندان آن اجازه می دهد که به طور ساعتی خودروهای دوگانه سوز قرض کنند. هجده بازار کشاورزی و 465 باغ محلی، فیلادلفیا را به یکی از شهرهای پیش رو در پرورش محلی غذاهای طبیعی تبدیل کرده است.

پایتخت نفتی جهان بیش از هر شهر دیگری در کشور دی اکسید کربن منتشر می کند. ولی در سال 2006، تگزاس از کالیفرنیا که ایالتی با بیشترین نیروگاه های بادی بود، جلو زد و دست اندرکاران بخش انرژی باد نیز به شدت سعی در جلب نظر پیش کسوتان صنعت نفت کرده اند.